Pierwszym przejawem planowania systemu środowiskowego powinno być ustalenie i udokumentowanie przez najwyższe kierownictwo polityki środowiskowej. Zgodnie z normą polityka środowiskowa powinna zawierać deklarację kierownictwa w sprawie ciągłego doskonalenia, zapobiegania zanieczyszczeniom, spełniania mających zastosowanie wymagań prawnych i innych. Polityka stanowi podstawę do ustalenia celów oraz zadań środowiskowych.

W zakresie planowania systemu środowiskowego organizacja powinna zidentyfikować wszystkie rodzaje prowadzonej działalności i realizowanych działań, które mają jakikolwiek wpływ na środowisko. W wyniku tych przemyśleń powinien powstać katalog aspektów środowiskowych organizacji, czyli rodzajów wpływu na środowisko. Zidentyfikowane aspekty podlegają analizie w celu wyłonienia aspektów znaczących, które organizacja będzie monitorować oraz mierzyć. Do etapu planowania należy również identyfikacja obowiązujących przedsiębiorstwo wymagań prawnych oraz innych, związanych z wpływem działalności przedsiębiorstwa na środowisko. W oparciu o ww. informacje organizacja określa cele, zadania i programy środowiskowe, poprzez realizację których będzie dążyła do zmniejszenia negatywnego lub zwiększenia pozytywnego wpływu na środowisko.

Etap wdrożenia w systemie środowiskowym wiąże się z zapewnieniem odpowiednich zasobów i kompetencji pracownikom organizacji oraz uświadomieniu wpływu ich działań na środowisko. W tym celu organizacja musi opracować skuteczny system komunikacji wewnętrznej.

Wymaganiem normy jest też określenie zasad komunikacji zewnętrznej, zwłaszcza w kwestii informowania świata zewnętrznego o znaczących aspektach środowiskowych.
Zasadnicze zadania wdrożeniowe polegają na zapewnieniu właściwego sterowania operacyjnego organizacji, czyli m.in. odpowiedniego nadzoru nad infrastrukturą w celu zapewnienia jej bezawaryjności. Jednak w przypadku wystąpienia jakiekolwiek awarii w systemie, musi być przewidziany sposób postępowania w takiej sytuacji.

Etap sprawdzania w systemie środowiskowym polega na wdrożeniu właściwych metod monitorowania i pomiarów działalności środowiskowej. Organizacja musi na bieżąco analizować zgodność prowadzonej działalności, wyrobów i usług z wymaganiami prawnymi i innymi dotyczącymi środowiska. Weryfikacja wdrożonego systemu odbywa się również poprzez realizację systematycznie planowanych audytów wewnętrznych. W wyniku zidentyfikowanych podczas audytów niezgodności i spostrzeżeń organizacja podejmuje działania korygujące, mające na celu doskonalenie systemu. Wyniki audytów, skuteczność działań korygujących i efekty działalności środowiskowej organizacji są analizowane podczas przeglądu zarządzania, na którym weryfikowane są plany pod względem poziomu ich realizacji i zapadają decyzje związane z doskonaleniem wdrożonego systemu - czyli następuje powrót do etapu planowania z pętli PDCA.