Rodzice zazwyczaj na pierwszym miejscu stawiają dobro swojego dziecka, dlatego wiele osób pracujących po przyjściu potomka na świat stara się tak gospodarować swoim czasem, aby mieć możliwość pogodzenia życia rodzinnego z zawodowym. Wiele osób decyduje się w związku z tym na wykorzystanie urlopu wychowawczego. Nie każdemu jednak takie uprawnienie przysługuje. Zgodnie z zapisami zawartymi w Kodeksie pracy z takiego prawa mogą skorzystać pracownicy, którzy byli zatrudnieni przez okres co najmniej sześciu miesięcy. Do tego czasu wliczają się także miesiące pracy u byłych pracodawców bez względu na długość przerw między okresami zatrudnienia, wymiar czasu pracy oraz tryb, w jakim zostały rozwiązane umowy o pracę. Prawa do urlopu wychowawczego nie będą miały jednak osoby, które wykonują pracę na innych zasadach niż stosunek pracy, czyli zatrudnieni np. na podstawie umowy-zlecenia, umowy o dzieło, agencyjnej, a także osoby prowadzące własną działalność gospodarczą.

Z urlopu wychowawczego można korzystać przez trzy lata, jednak nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko czwartego roku życia. Jeżeli dziecko z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wymaga osobistej opieki rodzica, osoba uprawniona może występować o udzielenie kolejnego trzyletniego urlopu do ukończenia przez dziecko 18. roku życia. Przywilej ten przysługuje niezależnie od tego, czy pracownik korzystał już z urlopu wychowawczego na opiekę nad dzieckiem w wieku do czterech lat. Rodzic uprawniony do urlopu wychowawczego powinien pamiętać, że może go podzielić na części, jednak nie więcej niż cztery. Dzięki temu nie musi wykorzystać całości urlopu wychowawczego za jednym razem.
Warto upewnić się jeszcze przed przyjściem dziecka na świat, czy będziemy uprawnieni do korzystania z dodatkowych przywilejów związanych z powiększeniem się rodziny. Dzięki temu można na spokojnie zaplanować sobie życie zawodowe i połączyć je z nowymi rodzicielskimi obowiązkami.

Karolina Łapińska