- komplementariusze - odpowiadający za zobowiązania spółki w sposób nieograniczony, prowadzący sprawy spółki i reprezentujący ją na zewnątrz, oraz

- komandytariusze - nie działają w spółce, wnosząc jedynie wkład kapitałowy, odpowiadają za zobowiązania spółki tylko do wysokości zadeklarowanej w umowie kwoty, zwanej sumą komandytową.

Komplementariuszami oraz komandytariuszami mogą być osoby fizyczne, prawne, a także osobowe spółki handlowe (spółka jawna, komandytowa, partnerska i spółka komandytowo-akcyjna).

Firma, czyli nazwa spółki komandytowej, musi się składać co najmniej z nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy i określenia „spółka komandytowa” (w skrócie: sp.k.). Trzeba pamiętać, że gdyby w nazwie spółki pojawiło się nazwisko komandytariusza, spowodowałoby to automatycznie zmianę zasad jego odpowiedzialności wobec osób trzecich. Wówczas odpowiadałby jak komplementariusz, bez ograniczenia do wysokości sumy komandytowej. Przedmiotem wkładu wnoszonego do spółki komandytowej mogą być pieniądze, rzeczy ruchome lub nieruchomości, papiery wartościowe, prawa własności intelektualnej itd. Wkładem komplementariusza może być także świadczenie pracy bądź usług na rzecz spółki. Wspólnicy mogą oddać spółce pewne rzeczy tylko do używania, pozostając ich właścicielami.

Umowa spółki komandytowej musi być zawarta w formie aktu notarialnego (art. 106 k.s.h.).W załączniku do wniosku o wpis zamieszcza się dodatkowo informację o tym, który ze wspólników jest komplementariuszem, a który komandytariuszem. Określa się też wysokość sumy komandytowej oraz przedmiot wkładu każdego komandytariusza z zaznaczeniem, w jakiej części został wniesiony.

Spółka komandytowa powstaje z chwilą jej zarejestrowania w krajowym rejestrze sądowym. Wspólnicy zgłaszają ją do rejestracji na tych samych formularzach jak w przypadku spółki jawnej (KRS W1).