Postępowanie sądowoadministracyjne w Polsce jest dwuinstancyjne. W pierwszej instancji właściwe są wojewódzkie sądy administracyjne, drugą instancją jest Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzkie sądy administracyjne znajdują się w tych miejscowościach, w których swoje siedziby miały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Prawo konkurencji Unii Europejskiej obejmuje reguły, do przestrzegania których zobowiązani są przedsiębiorcy, oraz reguły, których adresatem są wszystkie agendy szeroko rozumianego państwa, niezależnie od ich szczebla. Prawo konkurencji traktowane jest w Unii jako podstawa niezakłóconej wymiany handlowej w ramach Wspólnego Rynku i dlatego jest wciąż rozwijane i, co najważniejsze, egzekwowane przez Komisję Europejską niezwykle konsekwentnie.

Znak towarowy jest to chroniony przez państwo monopol prawa uprawnionego do korzystania z zarejestrowanego oznaczenia towaru lub usługi i wyłączenie prawa innych osób do takiego korzystania. Rejestrując znak towarowy uprawniony musi uiścić stosowną opłatę, w zamian za co państwo przyznaje mu prawo do wysuwania pewnych roszczeń wobec korzystających ze znaku towarowego, którzy nie uzyskali uprzedniej zgody osoby uprawnionej. Udzielenie zgody na korzystanie ze znaku towarowego następuje w formie udzielenia licencji (umownej, otwartej lub ustawowej).

Aby skierować sprawę do sądu, musimy ustalić jaki sąd będzie właściwy dla postępowania, które mamy zamiar wszcząć. Przepisy prawa przewidujące właściwość sądu, dzielą ich kompetencje ze względu na to, jaki rodzaj sprawy ma być przez niego rozpoznany oraz ze względu na właściwość miejscową, czyli określony ze względu na swoje położenie. Sąd właściwy w chwili wniesienia pozwu pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy. Sąd nie może uznać, że jest niewłaściwy, jeżeli w toku postępowania stał się właściwy.