Podstawową regulacją, na podstawie której pracodawcy stają się podmiotami praw autorskich, w przypadku gdy pracownik w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy stworzy utwór, jest art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z powyższym przepisem, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron. Ponadto jeżeli umowa o pracę nie stanowi inaczej, z chwilą przyjęcia utworu pracodawca nabywa własność przedmiotu, na którym utwór został utrwalony przez pracownika.

Ustawa przewiduje pewne ograniczenia w stosunku do zasady prawa twórcy do wynagrodzenia za korzystanie z utworu ze względu na interesy ogółu. Ograniczenia te określa się wspólnie jako dozwolony użytek chronionych utworów, z tym że wyróżnia się:

• dozwolony użytek prywatny (osobisty),
• dozwolony użytek publiczny.