9 listopada 2010 r. wchodzi w życie nowelizacja przepisów określających uprawnienia rzecznika praw dziecka. Zmieniają się przepisy ustawy z dn. 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka (Dz.U. z 2000 r. Nr 6 poz. 69 ze zm.) oraz m.in. przepisy kodeksu postępowania cywilnego i kodeksu postępowania karnego.

Nowelizacja rozszerza uprawnienia Rzecznika do podejmowania czynności w obszarze wymiaru sprawiedliwości. Rzecznik będzie mógł zgłosić udział w postępowaniach przed Trybunałem Konstytucyjnym wszczętych na podstawie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich lub w sprawach skargi konstytucyjnej dotyczących praw dziecka oraz brać udział w tych postępowaniach. Ponadto Rzecznik uzyskał prawo do występowania do Sądu Najwyższego z wnioskami w sprawie rozstrzygnięcia rozbieżności wykładni przepisów prawa dotyczących praw dziecka. Może też wnosić kasację albo skargę kasacyjną od prawomocnego orzeczenia.

Nowa ustawa przewiduje także, że Rzecznik będzie uprawniony do wzięcia udziału w trwającym już postępowaniu w sprawach nieletnich na prawach przysługujących prokuratorowi.

Sejm 29 października 2010 r. uchwalił ustawę o zmianie ustawy o ochronie danych osobowych oraz niektórych innych ustaw. Celem nowelizacji było m.in. dostosowanie terminologii stosowanej w tym akcie do nowej ustawy o ochronie informacji niejawnych, która wejdzie w życie 2 stycznia 2011 r.

W myśl nowych przepisów zgoda na przetwarzanie danych osobowych będzie mogła być odwołana w każdym czasie.

Nowela zmienia także zadania Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Będą to: kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych; wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych; zapewnienie wykonania przez zobowiązanych obowiązków o charakterze niepieniężnym wynikających z decyzji, przez stosowanie środków egzekucyjnych; prowadzenie rejestru zbiorów danych oraz udzielanie informacji o zarejestrowanych zbiorach; opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących ochrony danych osobowych; inicjowanie i podejmowanie przedsięwzięć w zakresie doskonalenia ochrony danych osobowych; uczestniczenie w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się problematyką ochrony danych osobowych. 

Zmienione przepisy wprowadzają też sankcję karną za udaremnianie lub utrudnianie inspektorowi wykonania czynności kontrolnej.

Ustawę musi jeszcze podpisać Prezydent. 

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dn. 4 listopada 2010 r. K 19/06, stwierdził, że w przepisach dotyczących eksmisji brakuje wskazania zasad dostarczania pomieszczeń dla osób eksmitowanych.
Trybunał orzekał w sprawie zgodności art. 1046 § 4 kodeksu postępowania  cywilnego z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 71 ust. 1, art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy wykonania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego orzeczonego wyrokiem sądowym z powodu znęcania się nad rodziną.

Zgodnie z art. 1046 § 4 kodeksu postępowania cywilnego komornik musi  wstrzymać się z eksmisją do czasu, aż gmina (ewentualnie eksmitowany czy  wierzyciel) wskaże pomieszczenie tymczasowe. Przepis ten został wprowadzony nowelą z dn. 2 lipca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 172 poz. 1804).
Nowe przepisy zakazały w ogóle eksmisji na bruk, także osób znęcających się nad rodziną. Rzecznik praw obywatelskich zarzucił tej regulacji, iż sprawcy przemocy w rodzinie nie zasługują na tak szeroką ochronę. Ponadto podniósł, że przepis nie określa, na jaki okres pomieszczenie tymczasowe powinno być dostarczone, na jakiej podstawie prawnej, czy też kwestii odpłatności. Uniemożliwia to szybkie usunięcie sprawcy przemocy ze wspólnie zajmowanego mieszkania i pozbawia rodzinę pomocy państwa w zakresie podstawowym dla jej egzystencji, jakim jest spokojnie i wolne od zagrożeń zamieszkiwanie.
Trybunał Konstytucyjny odroczył wejście w życie wyroku, aby parlament miał czas na poprawienie przepisów. Zaskarżony przepis straci moc po 12 miesiącach od opublikowania wyroku.

W ostatnim czasie osoby bezprawnie kopiujące muzykę albo książki w sieci, otrzymują przedsądowe wezwania do zawarcia ugody i zapłaty odszkodowania. Jest to coraz powszechniejsza metoda walki osobami, które masowo umieszczają w sieci pliki. Procedura taka jest zgodna z prawem. Jeżeli poszkodowany potrafi znaleźć winnego i chce dochodzić swoich praw, przedsądowe wezwanie do ugody jest normą.

Wśród podmiotów stosujących taką metodę jest Związek Producentów Audio-Video. Wezwania do zaprzestania udostępniania plików w internecie wysyłane są na szeroka skalę. Wobec osób, które nie odstępują od nielegalnego udostępnia plików, składane są zawiadomienia na policję o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.