Prezydent Bronisław Komorowski podpisał na początku tego tygodnia nowelizację (z 19 sierpnia 2011 r.) ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zmiany umożliwią wyodrębnienie i sprzedaż lokali mieszkalnych wybudowanych przez towarzystwa budownictwa społecznego lub spółdzielnie mieszkaniowe przy wykorzystaniu kredytu udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

Nowelizacja z 19 sierpnia br. przewiduje zniesienie funkcjonującego obecnie zakazu wyodrębniania na własność oraz ustanawiania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w odniesieniu do lokali mieszkalnych, które zostały wybudowane w celu najmu, przy wykorzystaniu kredytu z Banku Gospodarstwa Krajowego. Z preferencyjnych warunków kredytu mogą korzystać w takim przypadku zarówno towarzystwa budownictwa społecznego, jak i spółdzielnie mieszkaniowe.

Do ustawy (z 26 października 1995 r.) o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego zostanie dodany nowy rozdział, regulujący zasady wyodrębniania na własność lokali mieszkalnych. Nowelizacja zakłada, iż zbycie lokalu mogłoby nastąpić jedynie na rzecz najemcy, za cenę na poziomie rynkowym. Uzyskane przez spółdzielnie mieszkaniowe i towarzystwa budownictwa społecznego ze sprzedaży mają być przeznaczone na spłatę części kredytu (z odsetkami) z BGK, która przypada na sprzedawany lokal. Nowelizacja wejdzie w życie po 14 dniach od dnia ogłoszenia.

Spółka, która otrzymała faktury przed wykonaniem na jej rzecz usług, może odliczyć z nich VAT od uiszczonej części wynagrodzenia  - tak orzekł NSA w wyroku z dnia 18 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 298/10).

W uzasadnieniu wyroku sąd powołał się na art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przepis art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o VAT stwierdza, że kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7: suma kwot podatku określonego w fakturach otrzymanych przez podatnika potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego.

Z przepisu tego wynika, że możliwość odliczenia istnieje, gdy faktura potwierdzająca przedpłatę zrodziła u wystawcy tej faktury powstanie obowiązku podatkowego. W myśl art. 19 ust. 11 ustawy o VAT jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę - obowiązek podatkowy powstaje dopiero z chwilą jej otrzymania w tej części. Otrzymanie zatem przedpłaty skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego dla wystawcy faktury dokumentującej ten fakt. Sąd powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I FSK 1079/09, w którym sąd ten podkreślił, że dla odliczenia podatku z faktury zaliczkowej w świetle powyższych przepisów istotnym jest powstanie obowiązku podatkowego z tytułu jej uiszczenia u podmiotu otrzymującego zaliczkę (dostawcy, usługodawcy) i udokumentowanie przez niego tego faktu stosowną fakturą. Przy spełnieniu tych warunków uiszczający zaliczkę podatnik może odliczyć wykazany w fakturze podatek w rozliczeniu za miesiąc jej otrzymania lub następny.

Sformułowanie „potwierdzających dokonanie” nie oznacza - w rozumieniu języka powszechnego polskiego - że to potwierdzenie musi nastąpić po dokonaniu przedpłaty. Potwierdzeniem mogą być przede wszystkim faktury wystawione przed dokonaniem faktycznym przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty). Jednak dotąd taka faktura nie będzie stanowić podstawy do uwzględnienia kwoty podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, dopóki nie nastąpi dokonanie przedpłaty (zaliczki).

NSA zaaprobował także pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Rz 825/07 i stwierdził, że może być wystawiona faktura „z góry” (przed wykonaniem usługi), w której należność za usługę będzie obejmowała okres świadczenia usług i która będzie powodowała powstanie obowiązku podatkowego u wystawcy (art.19 ust.11 ustawy o VAT), a dla odbiorcy prawo do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres jej otrzymania, lub za okres rozliczeniowy następny (art. 86 ust. 10, ust. 11 ustawy o VAT). Jednak faktura taka w całości zapłacona przed wykonaniem usługi, będzie stanowiła przedpłatę.

Z projektu  rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 24 sierpnia 2011 r. zmieniającego rozporządzenie ws. szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania wynika, że regulacje dotyczące wydawania świadectwa pracy zostaną znowelizowane tak, by odpowiadały zmianom w Kodeksie pracy, które obowiązują od marca tego roku.

Zmiany wprowadzane projektem nowelizacji z 24 sierpnia są spowodowane koniecznością dostosowania przepisów rozporządzenia do nowych rozwiązań, które wprowadziła ustawa z 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy (obowiązuje od 21 marca br.). Dotychczas pracodawca był zobowiązany do wydania pracownikowi świadectwa pracy niezwłocznie w momencie rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Jednak w przypadku rozwiązania (lub wygaśnięcia) umowy z pracownikiem, z którym następnie ten sam pracodawca nawiązywał kolejną umowę o pracę – pracodawca był zobowiązany wydać świadectwo pracy tylko na jego wyraźne żądanie.

Zgodnie z przepisami wprowadzonymi w ustawie z marca br. i projektem rozporządzenia z 24 sierpnia, pracodawca powinien wydać świadectwo pracy bezpośrednio pracownikowi lub osobie upoważnionej w dniu, w którym następuje rozwiązanie (lub wygaśnięcie) stosunku pracy. Ewentualnie pracodawca może wysłać świadectwo droga pocztową (albo doręczyć w inny sposób), lecz nie później niż w ciągu 7 dni od dnia ustania danego stosunku pracy. Rozporządzenie wejdzie w życie po 14 dniach od dnia ogłoszenia.