Timesharing to umowa wiążąca przedsiębiorcę z konsumentem, który na jej podstawie nabywa prawo do korzystania z budynku, pomieszczenia w celach turystycznych, przez ustalony okres czasu, co roku. Polska jako członek UE, jest zobowiązana implementować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady, do 23 lutego 2011 r. W związku z powyższym, przed polskimi turystami już niedługo odtworzy się wachlarz nowych, bardziej korzystnych rozwiązań wakacyjnych.

Choć nowa instytucja postępowaniu grupowego, nie jest pozytywnie odbierana przez spore grono prawników, niektórzy z nich potrafią z nowych przepisów uczynić użytek. Już wkrótce do sądu wpłynie pozew zbiorowy przedsiębiorców, którzy wskutek powodzi utracili cały swój majątek bądź przeważającą jego część przeciwko państwu. Wartość przedmiotu sporu oscyluje w granicach kilku milionów złotych.

Jak donosi Gazeta Prawna, Polska zajmuje 163 miejsce, na 183 państwa , w kategorii łatwości uzyskania pozwoleń budowlanych, zgodnie z rankingiem wolności gospodarczej Banku Światowego. Taki wynik zawdzięczamy przewlekłej procedurze uzyskiwania pozwoleń na budowę zniechęcającej inwestorów zagranicznych do planowania rozwoju w tym kraju.

15 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy uznał, iż osoby, które wyjechały do Niemiec na stałe i przyjęły niemieckie obywatelstwo tzw. późni przesiedleńcy, utraciły mienie pozostawione w Polsce, a w rezultacie ich spadkobiercom nie przysługuje roszczenie o ich zwrot (IV CSK 90/10). Sprawa była rozpoznawane przez olsztyńskie sądy, które w opinii Sądu Najwyższego swoim rozstrzygnięciem naruszyły prawo.