Ochrona wód w Polsce i w UE
Jednym z podstawowych komponentów środowiska przyrodniczego jest woda. Zagwarantowanie zasobów wody w odpowiedniej ilości i o odpowiedniej jakości jest jednym z najważniejszych zadań, jakie stoją przed gospodarką każdego kraju. Ochrona wód przed zanieczyszczeniami jest dziedziną priorytetową w polityce ekologicznej Unii Europejskiej.
Aktualnie podstawowym dokumentem prawnym, dotyczącym gospodarowania wodą i ochrony wód jest Dyrektywa Ramowa 2000/60/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 roku, ustanawiająca ramy dla działalności Wspólnoty w dziedzinie polityki wodnej [2]. Kładzie ona silny nacisk na wprowadzenie zlewniowej gospodarki wodnej. W tekście dyrektywy ramowej, opublikowanej 22 grudnia 2000 roku, wprowadzono wiele zmian w stosunku do wersji poprzednich projektów dyrektyw [3]. Dyrektywa została opracowana w celu określenia ram dla działań na rzecz ochrony śródlądowych wód powierzchniowych, wód przejściowych, przybrzeżnych oraz podziemnych.
Zgodnie z dyrektywą ramową, dobra jakość wód powierzchniowych i podziemnych w Unii Europejskiej winna być osiągnięta przynajmniej po 15 latach od daty wejścia tego aktu prawnego w życie, tj. do 22 grudnia 2015 roku. Dyrektywa ramowa po jej implementacji, ma przyczynić się do zabezpieczenia zaopatrzenia w wodę w ilości i o jakości potrzebnej dla zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnym.
POLITYKA EKOLOGICZNA POLSKI
Długofalowym celem polityki ekologicznej Polski w zakresie gospodarki wodnej jest osiągnięcie dobrego stanu ekologicznego wód, tak pod względem jakościowym, jak i ilościowym [4]. Oznacza to, że wody powierzchniowe powinny pozostawać w stanie ukształtowanym przez przyrodę i jednocześnie, na wyznaczonych odcinkach lub akwenach, być przydatne do:
- wykorzystania w zbiorowym zaopatrzeniu w wodę do picia,
- celów kąpielowych,
- bytowania ryb łososiowatych lub przynajmniej karpiowatych, spełniając także odpowiednie wymagania na obszarach chronionych.
Cel ten powinien być osiągnięty do 2015 r., tak jak to przewiduje dla wszystkich krajów Unii Europejskiej dyrektywa 2000/60/WE (tzw. Ramowa Dyrektywa Wodna). Również do 2015 r. należy osiągnąć co najmniej 75-procentowy poziom usuwania biogenów w dorzeczach Odry i Wisły. Zgodnie z wymaganiami Ustawy - Prawo wodne, konieczne jest także w zlewisku Morza Bałtyckiego (do którego należy 99,7% powierzchni Polski) nie tylko zapewnienie do 2015 r. 75- procentowej redukcji ładunku substancji biogennych ze ścieków komunalnych, ale także zaprzestanie do 2006 roku odprowadzania do Bałtyku substancji niebezpiecznych oraz istotne ograniczenie zrzutów pozostałych substancji, a także niedopuszczenie do przyrostu ładunku azotu ze źródeł rolniczych. Będzie to wymagać przewidzianej wspomnianą ustawą modernizacji, rozbudowy i budowy oczyszczalni ścieków, w tym:
- modernizacji, rozbudowy i budowy do 2010 r. komunalnych oczyszczalni ścieków z podwyższonym usuwaniem biogenów, w aglomeracjach o liczbie równoważnych mieszkańców (RLM)=15000;
- modernizacji, rozbudowy i budowy do 2015 r. komunalnych oczyszczalni ścieków, w aglomeracjach o liczbie równoważnych mieszkańców (RLM) = 2000 (częściowo cel ten będzie zrealizowany do 2010 r.).
Aby te cele mogły być osiągnięte, konieczna jest między innymi kontynuacja prowadzonych w ostatnich latach intensywnych działań w zakresie budowy oczyszczalni ścieków komunalnych i dalsze ograniczenie ładunków substancji niebezpiecznych wprowadzanych do wód ze źródeł przemysłowych.
Zgodnie z dyrektywą ramową, dobra jakość wód powierzchniowych i podziemnych w Unii Europejskiej winna być osiągnięta przynajmniej po 15 latach od daty wejścia tego aktu prawnego w życie, tj. do 22 grudnia 2015 roku. Dyrektywa ramowa po jej implementacji, ma przyczynić się do zabezpieczenia zaopatrzenia w wodę w ilości i o jakości potrzebnej dla zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnym.
POLITYKA EKOLOGICZNA POLSKI
Długofalowym celem polityki ekologicznej Polski w zakresie gospodarki wodnej jest osiągnięcie dobrego stanu ekologicznego wód, tak pod względem jakościowym, jak i ilościowym [4]. Oznacza to, że wody powierzchniowe powinny pozostawać w stanie ukształtowanym przez przyrodę i jednocześnie, na wyznaczonych odcinkach lub akwenach, być przydatne do:
- wykorzystania w zbiorowym zaopatrzeniu w wodę do picia,
- celów kąpielowych,
- bytowania ryb łososiowatych lub przynajmniej karpiowatych, spełniając także odpowiednie wymagania na obszarach chronionych.
Cel ten powinien być osiągnięty do 2015 r., tak jak to przewiduje dla wszystkich krajów Unii Europejskiej dyrektywa 2000/60/WE (tzw. Ramowa Dyrektywa Wodna). Również do 2015 r. należy osiągnąć co najmniej 75-procentowy poziom usuwania biogenów w dorzeczach Odry i Wisły. Zgodnie z wymaganiami Ustawy - Prawo wodne, konieczne jest także w zlewisku Morza Bałtyckiego (do którego należy 99,7% powierzchni Polski) nie tylko zapewnienie do 2015 r. 75- procentowej redukcji ładunku substancji biogennych ze ścieków komunalnych, ale także zaprzestanie do 2006 roku odprowadzania do Bałtyku substancji niebezpiecznych oraz istotne ograniczenie zrzutów pozostałych substancji, a także niedopuszczenie do przyrostu ładunku azotu ze źródeł rolniczych. Będzie to wymagać przewidzianej wspomnianą ustawą modernizacji, rozbudowy i budowy oczyszczalni ścieków, w tym:
- modernizacji, rozbudowy i budowy do 2010 r. komunalnych oczyszczalni ścieków z podwyższonym usuwaniem biogenów, w aglomeracjach o liczbie równoważnych mieszkańców (RLM)=15000;
- modernizacji, rozbudowy i budowy do 2015 r. komunalnych oczyszczalni ścieków, w aglomeracjach o liczbie równoważnych mieszkańców (RLM) = 2000 (częściowo cel ten będzie zrealizowany do 2010 r.).
Aby te cele mogły być osiągnięte, konieczna jest między innymi kontynuacja prowadzonych w ostatnich latach intensywnych działań w zakresie budowy oczyszczalni ścieków komunalnych i dalsze ograniczenie ładunków substancji niebezpiecznych wprowadzanych do wód ze źródeł przemysłowych.
Pełny artykuł znajdziesz w ogólnopolskim miesięczniku naukowym "Euroekspert".
www.euro-ekspert.net
www.euro-ekspert.net
2007-12-23
