Cezary Stypułkowski to jeden z niewielu polskich bankowców, których nazwisko jest rozpoznawalne zarówno w Warszawie, jak i w Londynie czy Waszyngtonie. Przez ponad trzy dekady aktywnej kariery zarządzał kolejno trzema największymi instytucjami finansowymi w Polsce – Bankiem Handlowym, PZU i mBankiem – by w 2024 roku objąć stery Banku Pekao S.A. To nie jest przypadkowa trajektoria. To efekt konsekwentnie budowanego kapitału wiedzy, doświadczeń zdobywanych na kilku kontynentach i rzadkiej umiejętności łączenia myślenia prawniczego z intuicją biznesową.
Początki: Mrągowo, Olsztyn i prawo na Uniwersytecie Warszawskim
Cezary Stypułkowski urodził się 29 listopada 1956 roku w Mrągowie. Dorastał na Warmii i Mazurach – w 1975 roku ukończył III Liceum Ogólnokształcące w Olsztynie. Stamtąd trafił na Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, który okazał się fundamentem całej późniejszej kariery.
Doktorat z prawa i administracji na Uniwersytecie Warszawskim uzyskał w 1989 roku. Wykształcenie prawnicze w świecie finansów to rzadkość – i właśnie ta kombinacja przez lata wyróżniała Stypułkowskiego na tle środowiska bankowego. Tam gdzie inni widzieli okazję rynkową, on dostrzegał też ramy regulacyjne i potencjalne ryzyka prawne.
Columbia University i stypendium Fulbrighta – okno na świat
W późnych latach osiemdziesiątych, jako stypendysta Fulbrighta, studiował na Business School Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku. Był to czas, gdy Polska dopiero zaczynała wychodzić z systemu gospodarki planowej, a dostęp do zachodnich uczelni biznesowych był dla nielicznych. Stypendium Fulbrighta – jedno z najbardziej prestiżowych programów wymiany akademickiej na świecie – otwierało drzwi do sieci kontaktów i sposobu myślenia o finansach, który w Polsce dopiero raczkował.
Ten epizod nowojorski nie był tylko akademickim doświadczeniem. Pozwolił Stypułkowskiemu zrozumieć, jak funkcjonują globalne rynki kapitałowe, zanim jeszcze polska giełda zdążyła ruszyć. Kiedy w 1991 roku obejmował fotel prezesa Banku Handlowego, miał już za sobą zarówno solidne przygotowanie prawnicze, jak i praktyczną wiedzę o mechanizmach zachodniej bankowości.
Bank Handlowy – 13 lat na czele jednej z najstarszych polskich instytucji
Przez trzynaście lat kierował zarządem Banku Handlowego S.A. – od 1991 do 2003 roku. To był okres transformacji ustrojowej, prywatyzacji i wchodzenia Polski w orbitę zachodnich rynków finansowych. Stypułkowski prowadził bank przez wszystkie te turbulencje: hiperinflację początku lat 90., kryzys rosyjski 1998 roku, a wreszcie przygotowania do wejścia Polski do Unii Europejskiej.
13 lat – tyle Cezary Stypułkowski spędził na czele Banku Handlowego S.A., co czyni go jednym z najdłużej urzędujących prezesów dużego polskiego banku w historii transformacji gospodarczej.
Bank Handlowy był wówczas jedną z nielicznych polskich instytucji z prawdziwymi korzeniami w przedwojennej bankowości. Zarządzanie nim w tak dynamicznym otoczeniu wymagało nie tylko wiedzy finansowej, ale też zdolności do budowania zaufania – zarówno wśród inwestorów zagranicznych, jak i polskich klientów korporacyjnych.
PZU Group – prezes największego ubezpieczyciela w Polsce
W latach 2003–2006 pełnił funkcję prezesa zarządu Grupy PZU. Przejście z bankowości do ubezpieczeń mogłoby wydawać się zaskakującym krokiem, ale w rzeczywistości potwierdziło wszechstronność Stypułkowskiego jako menedżera. PZU to nie tylko największy ubezpieczyciel w Polsce – to instytucja o skali i złożoności porównywalnej z największymi bankami.
Okres pracy w PZU zbiegł się z akcesją Polski do Unii Europejskiej w 2004 roku, co otworzyło nowe możliwości, ale też wymusiło głębokie zmiany regulacyjne i konkurencyjne. Stypułkowski przeprowadził grupę przez ten etap, a zdobyte doświadczenie w zarządzaniu dużą instytucją ubezpieczeniową stało się kolejnym elementem jego unikalnego profilu zawodowego.
J.P. Morgan w Londynie – globalna bankowość inwestycyjna
W latach 2006–2010 pracował w J.P. Morgan w Londynie, gdzie od 2007 roku był dyrektorem zarządzającym banku inwestycyjnego J.P. Morgan na Europę Środkową i Wschodnią. To był zupełnie inny świat niż polska bankowość detaliczna czy ubezpieczenia. Londyńskie City, globalny kryzys finansowy 2008 roku, skomplikowane transakcje na rynkach wschodzących – Stypułkowski działał w samym centrum tych wydarzeń.
Odpowiedzialność za region Europy Środkowej i Wschodniej w jednym z największych banków inwestycyjnych świata to pozycja, która wymaga rozumienia specyfiki kilkunastu rynków jednocześnie. Ten etap kariery miał kluczowe znaczenie dla późniejszej roli Stypułkowskiego jako głosu polskiej i regionalnej bankowości na arenie międzynarodowej.
mBank – 14 lat transformacji cyfrowej polskiej bankowości
Objęcie sterów i zmiana nazwy banku
W latach 2010–2024 pełnił funkcję prezesa zarządu mBanku S.A. Gdy obejmował to stanowisko, bank funkcjonował jeszcze pod nazwą BRE Bank. Zmiana marki na mBank była symboliczna – oznaczała pełne postawienie na bankowość mobilną i cyfrową w czasie, gdy większość konkurentów wciąż myślała kategoriami tradycyjnych oddziałów.
Pod kierownictwem Stypułkowskiego mBank stał się synonimem nowoczesnej bankowości internetowej w Polsce. Instytucja rozbudowała swoją obecność nie tylko na rynku krajowym, ale też w Czechach i Słowacji, a jej platforma technologiczna zaczęła przyciągać uwagę zagranicznych partnerów.
Licencja technologiczna i ekspansja zagraniczna
W 2018 roku mBank udzielił francuskiemu La Banque Postale licencji na mBox, czyli bankowość elektroniczną. To był sygnał, że polska instytucja finansowa może być eksporterem technologii, a nie tylko jej odbiorcą. Dla mBanku pod wodzą Stypułkowskiego był to moment przełomowy – potwierdzenie, że inwestycje w cyfryzację przyniosły efekty rozpoznawalne na poziomie europejskim.
Rady doradcze i zaangażowanie międzynarodowe
Równolegle do kolejnych stanowisk kierowniczych Cezary Stypułkowski budował pozycję eksperta rozpoznawanego globalnie. Był członkiem międzynarodowej rady doradczej zarządu Deutsche Banku, Europejskiej Rady Doradców J.P. Morgan, międzynarodowej rady doradczej INSEAD oraz członkiem Geneva Association.
Od 2012 roku jest współprzewodniczącym Emerging Markets Advisory Council przy IIF w Waszyngtonie. W październiku 2024 roku Cezary Stypułkowski dołączył do Rady Dyrektorów Instytutu Finansów Międzynarodowych (IIF) w Waszyngtonie – najważniejszego globalnego stowarzyszenia branży finansowej, zrzeszającego około 500 członków z ponad 60 krajów.
Od 2022 roku zasiada w Radzie Doradczej Mastercard. Jest wiceprzewodniczącym Rady Związku Banków Polskich (ZBP), a także przewodniczy Sekcji Dużych Banków ZBP. To połączenie krajowego i globalnego zaangażowania sprawia, że Stypułkowski jest jednym z niewielu polskich bankowców, których głos liczy się zarówno w Warszawie, jak i w Waszyngtonie czy Londynie.
Cezary Stypułkowski zasiada lub zasiadał w radach doradczych takich instytucji jak Deutsche Bank, J.P. Morgan, INSEAD, Mastercard i IIF – to lista, której nie może się pochwalić praktycznie żaden inny polski menedżer finansowy.
Bank Pekao S.A. – nowy rozdział od 2024 roku
Cezary Stypułkowski od 2010 do 2024 roku był prezesem mBanku. O jego rezygnacji poinformowano w lipcowym komunikacie. Odejście po 14 latach nie oznaczało końca aktywności – wkrótce pojawiły się informacje o nowym wyzwaniu. Stypułkowski objął stanowisko Prezesa Zarządu Banku Pekao S.A.
Pekao to instytucja o zupełnie innym charakterze niż mBank – jeden z największych banków w Polsce, z rozbudowaną siecią oddziałów i szeroką bazą klientów korporacyjnych i detalicznych. Przejście z banku kojarzonego z cyfrową awangardą do instytucji o długiej tradycji to nowe wyzwanie, które Stypułkowski podjął w wieku, w którym wielu menedżerów myśli już o emeryturze.
Pasja do sztuki i inicjatywa „m jak malarstwo”
Poza światem finansów Cezary Stypułkowski jest cenionym kolekcjonerem sztuki i mecenasem kultury. Ta strona jego osobowości znalazła wyraz w konkretnych działaniach podczas kierowania mBankiem. Z inicjatywy Stypułkowskiego bank zdecydował się sprzedać starą kolekcję sztuki – tworzoną jeszcze w latach 90. – i przeznaczyć uzyskane środki na wsparcie młodych polskich artystów.
Projekt „m jak malarstwo” to realne wsparcie dla młodych artystów i okazja do zwrócenia uwagi na polską sztukę współczesną – miał zaktywizować rynek sztuki i sprawić, by był dla młodych polskich twórców bardziej otwarty. Stypułkowski osobiście przyznaje, że lubi duże rzeczy figuratywne, a wśród jego ulubionych twórców są abstrakcje Juliana Stańczaka i prace Leona Tarasewicza.
Instalacja autorstwa Cezarego Stypułkowskiego zdobi łódzką siedzibę mBanku. To rzadki przykład prezesa dużej instytucji finansowej, który nie tylko finansuje sztukę, ale też sam w niej uczestniczy jako twórca.
Sylwetka zawodowa – co wyróżnia Stypułkowskiego na tle polskich bankowców
Trudno wskazać innego polskiego menedżera finansowego, który w ciągu kariery zarządzałby kolejno: dużym bankiem komercyjnym przez 13 lat, największą grupą ubezpieczeniową w kraju, bankiem inwestycyjnym w Londynie i dwoma z największych banków detalicznych w Polsce. Każdy z tych etapów wymagał innego zestawu kompetencji i gotowości do wejścia w zupełnie nowe środowisko.
Wykształcenie prawnicze połączone z doświadczeniem zdobytym na Columbia Business School dało Stypułkowskiemu perspektywę, która pozwala mu poruszać się swobodnie zarówno w dyskusjach regulacyjnych, jak i czysto biznesowych. To nie jest typowy profil bankowca – i właśnie dlatego jego kariera potoczyła się w sposób, który trudno porównać z kimkolwiek innym w polskim sektorze finansowym.
Ponad 30 lat na stanowiskach prezesowskich w instytucjach o systemowym znaczeniu – taki bilans mówi sam za siebie.
—